Tot op heden is er niets bekend over de Culemborgse periode van Willem de Vries. Zijn ouders verhuisden naar Schiedam toen hij 18 jaar was. Willem was hier, net als zijn vader,  werkzaam als glasblazer.
Hij trouwde op 12 december 1907 met de Schiedamse Leena van Eijk. Ze kregen 9 kinderen: Maria, Klijsina, Cornelia, Neeltje, Marius, Wilhelmus, Leena, Johanna en Klijs.
Wilhelmus was in Schiedam actief in het verzet en tevens lid van de communistische partij en dat laatste werd hem tenslotte noodlottig. In juni 1941 werd hij door de SD gearresteerd. Dit hield verband met de uitgebroken oorlog tussen Duitsland en Rusland. In de weken na de aanval op Rusland werden ruim 600 Nederlandse communisten en socialisten opgepakt. Alle leden van de Communistische partij werden als Staatsvijanden gezien en in kamp Schoorl gevangen gezet. Toen dit kamp op 26 oktober 1941 werd opgeheven, werden de meesten overgeplaatst naar kamp Amersfoort. In december 1941 werd Willem per trein overgebracht naar concentratiekamp Neuengamme, nabij Hamburg.
In totaal waren er in Neuengamme en zijn buitencommando’s 106.000 gevangenen uit 28 landen. Het werk bestond, buiten de steenfabriek, vooral uit werkzaamheden voor Walther(pistolen), Borgward (vrachtwagens), Volkswagen, IG Farbe (chemie), Blohm & Vos (scheepswerf), Drager (gasmaskers) en Continental (vrachtwagenbanden).  

Door (experimentele)vergassing is Willem tegelijk met 45 andere Nederlanders, waaronder Culemborger Henk van Lierop, in het 325 km zuidoostelijk gelegen "Landes-Heil- und Pflegeanstalt" in Bernburg om het leven gebracht. In de overlijdensakte in Neuengamme gaf men echter een valse verklaring af. Zowel overlijdensplaats als doodoorzaak (diabetische coma...) waren niet juist.

De officiële overlijdensakte uit 1942

Willem wordt gememoreerd in gedenkboek 34.